Queeste voorbij de horizon. Dit boek was te bestellen bij A3boeken

Queeste Voorbij de Horizon vertelt over Sheira's aankomst en zoektocht op een wonderlijke planeet.

Ze weet van zichzelf dat ze veranderd is. Ze is door een hel gegaan, maar heeft dit overleefd. Ze heeft leren leven en liefhebben en ze heeft waardevolle vrienden gemaakt. Ze heeft dingen gezien die ze op Aarde nooit gezien zou hebben en dit alles heeft haar veranderd. Ja, ze is gaan leven. Ze was vergeten hoe het moest. Sheira heeft dingen meegemaakt en hoewel ze niet altijd leuk en aangenaam waren, heeft ze die intens ondergaan en steeds vond ze een uitweg, werd er een deur geopend. Ja, Sheira heeft een schat gevonden. Een schat bestaande uit vele kostbare schatten. Ze vond vrienden, zichzelf en leerde belangrijke lessen over alles.

Hij gaat waar de wind hem voert, ontmoet vreemde volken en nieuwe horizonten.

Het huis. Als een oase in een woestijn. Sheira krijgt een brok in haar keel als ze naar het Huis kijkt. Zo mooi, zo magisch. Haar Huis. Haar Thuis. Standvastig, als een rots in de branding ongenaakbaar, maar ook zo welkom.

Ze kwam als een zonnenstraal in zijn leven en hoewel hij zich eerst zichzelf in het donker verborg, kreeg ze hem naar buiten en plaatste ze hem in de zon.

Eerst was dit de voorkant maar het was eigenlijk te wit bevonden. Een hele nieuwe voorkant werd ontworpen door Anne Versteyne. 

Schaduwen uit het Verleden

Vervolg van Queeste voorbij de Horizon. 

Sheira zit heerlijk te lezen in een comfortabele fauteuil in de bibliotheek. Ze heeft zich nog geen seconde verveeld, sinds ze een jaar geleden in het Huis kwam wonen. Ze danst vaak, leest veel en Yager Shayde, haar grote vriend, heeft haar veel prachtige plekjes op de planeet late zien. 

Yager Shayde. Sheira laat haar boek zakken en denkt aan hem. Een Nacht Wezen. Hij heeft oerkrachten in zich, bezit de nodige natuurmagie en is kundig in het genezen. Zijn doordringende ogen, krachtige vleugels en klauwen met scherpe nagels maken hem voor velen afschrikwekkend, maar Sheira weet hoe groot en warm zijn gevoelssteen is. Samen met hem en Silis heeft ze voor de planeet belangrijke queeste volbracht.....

Schaduwen uit het verleden verhaalt over een aantal wezens die staan op een kruispunt van hun leven, over het bestrijden van het dodenvirus.....

Ieder vrij moment was ik hard bezig met dit vervolg van Queeste Voorbij de Horizon. Ik heb mezelf met dit boek zo vaak vast geschreven, een richting uit die ik niet kende maar altijd dankzij de wandelingen in het bos wist ik er altijd weer een draai aan te geven. 

Het boek werd prachtig met de tekeningen van Richard Schulten. Hij was er zo druk mee. Het resultaat was er dan ook naar...

Gevoelens vol onzekerheden bestormen hem. Hij probeert Aurora voor de geest te halen maar het wil hem niet lukken. Het is alsof zijn geest beneveld is en zelfs de wind kan het niet wegblazen. Chris kijkt naar de bergen en vraagt zich af hoe het met de anderen gaat. De wind is duidelijk hoorbaar, soms draagt het geluiden van andere wezens met zich mee, Oneindige Water ruist en spat uiteen op de rotsen die steil, soms grillig, uit het water omhoog rijzen. Maar voor Chris is het te stil.

En in die vreemde nacht voelt hij een kracht uit zijn binnenste omhoog rijzen. De kracht was vergeten, zat diep onder stof van oude gevoelens, oud zeer, gedachten, stormachtige emoties en ervaringen. Maar toch voelt Chris de kracht die hem naar Anon zal leiden en zijn missie zal volbrengen. Misschien wel voor het eerst van zijn leven weet hij, voelt hij dat hij zijn leven en beslissingen zelf in de hand heeft en dat hij baas over zichzelf is. Even zijn zijn hart en verstand in balans en beiden zeggen hem naar Anon, op zoek naar Aurora, te gaan. Zijn houding is vastbesloten. Zijn ogen kijken over het water waarin de laatste meteoren hun rust vinden na een zeer lange reis en haast automatisch rolt hij zijn deken op, controleert of hij niets is vergeten en gaat op pad.

Ondanks dat een Nacht Wezen veel vernietigende krachten in zich heeft, gelooft hij in het leven. Daar neemt hij nu afscheid van. In intense, kostbare momenten denkt hij terug aan zijn verleden, zijn leven, verwachtingen, mooie momenten en aan de vrienden, voor hem erg belangrijk, die zijn weg hebben gekruisd. Zijn laatste gedachten gaan naar de talrijke vluchten die hem een ongekende gevoel van vrijheid bezorgden; hoog boven de planeet, rijdend op de wind en alten ver uitkijkend.

De betekenis laat ze tot zich doordringen tot in het diepst van haar kern. Elk detail ziet ze haarscherp voor zich, hoewel haar ogen gesloten zijn. Het vraagt geloof van haar. Rotsvast geloof zodat zij het licht kan laten schijnen in duisternis. Een lange zucht ontsnapt aan haar lippen. Langzaam opent ze haar ogen en staart naar beneden. Ze weet het niet, ze weet het echt niet. Alleen de tijd zal antwoord brengen. Maar de waarschuwing die het Huis al meteen heeft gegeven, neemt ze nu pas ter harte. Wie het verleden vergeet is gedoemd het te herleven. Sheira verbijt zich om de onvergeefelijke fout die ze hebben gemaakt en met heel haar hart hoopt ze dat het nog niet te laat zal zijn om die te herstellen. Want ze zijn het verleden vergeten.

Een groot verlies doorsnijdt haar. Ze weet nog dat al haar gevoelens een weg naar buiten vonden toen ze zich liet gaan in haar dans. Ze kent de verrukking die het bij haar opriep, het gevoel dat ze één was met haar lichaam en dat alles in harmonie stond met elkaar. Dansen was haar grote kracht. Dansen was haar alles en nu......

Een zeer lange weg is afgelegd, een weg vol pijn, verdriet, vreugde en geluk. Een weg vol leven en dood. Een weg in liefde.

Uit het ene Nacht Wezen ontstond een andere en hij zal de laatste zijn. Hij zal de dood van het Nacht Wezen overschrijden. Hij zal het laatste Nacht Wezen zijn maar tevens ook de eerste die opstaat.

Voor haar verrijst Anon, nog altijd een fantoom. De wanden zijn kil en doorzichtig waarachter de kleur van aanwezige Stil Leven doorheen schitteren. Ze houdt op een vreemde manier van dit magische bouwwerk al is het voor haar gesloten, misschien doordat het Huis het tegenovergestelde vertegenwoordigt dan Anon. Twee gouden fonteinen komen vanuit het water omhoog en vormen zo een boog.

over een bedreiging en een nieuwe weg....

Tijdstrijd is het vervolg op In de Wereld van Magie en Mysterie.

Ik bleef een uurtje bij haar en dat uur werd stil. Nog nooit heeft een uur zolang geduurd. Haar leegte en haar kortzichtigheid hing zo ontzettend zwaar in dat kamertje dat ik mijzelf voelde verstikken.  Toen ik mijn moed had verzameld om weg te gaan zag ik een oude en vergeelde foto van een meisje met lang donker haar die verdrietig en ongelukkig de wereld inblikte. Dit moest Sheira zijn. Het beeld volgde mij naar buiten en loste maar langzaam op in de buitenlucht.

Haar gevoelssteen straalt al haar liefde uit en ergens hoopt ze op een respons maar het enige dat ze voelt is dat haar liefde oplost in de leegte in hem. Zijn lange haren strelen even haar gezicht voordat hij zich losmaakt, nog een poging doet om iets te  zeggen maar zijn ogen dwalen weg en zwijgend vertrekt hij.

Sheira leunt zwaar aangeslagen tegen het Huis aan en in een waas van tranen ziet ze hem gaan. Zijn gestalte wordt steeds kleiner en Sheira blijft er nog lang nadat Joe allang achter de horizon is verdwenen.

De Erfenis van Anon

het zesde deel van de Sheira Kronieken

De Erfenis van Anon:  waar Alwara en Caressa een bestemming krijgen.

De Tekening is van Richard Schulten.

het Verhaal van Joe

zevende deel van de Sheira Kronieken

geschreven door Regina Jansen

~.... Een zoektocht naar zichzelf....~

Copyright behoort toe aan Regina Jansen.

Sheira & Cante Woniya

....een liefdesverhaal....

geschreven door Regina Jansen

Hij raakt haar gezicht aan en kijkt in haar ogen. Het schijnsel van het vuur maakt haar zo mooi, zo lieflijk. Hij beseft maar al te goed dat hij voorzichtig moet zijn. Ze kent de magie en het leven als geen ander en hij weet dat hij daaruit kan leren maar de liefde die tussen hun bestaat is vreemd voor haar. Hij wil het niet overhaasten. Ze moet er eerst aan wennen. Hij leest het vertrouwen in haar ogen en voelt zijn hart –ze noemen het hier gevoelssteen- kloppen voor haar en weet dat zij zijn bestaan is.

Fahgoi

....een magisch verhaal....

geschreven door Regina Jansen

Okaney

afronding van leven en dood; Alles is één en één is alles

Dit is de tiende deel van de Sheira Kronieken

geschreven door Regina Jansen

De geboorte van Okaney. Hoewel het lang geleden is, is de herinnering haarscherp.

Daar stond ze dan in het hart van het dodenvirus en ze voelde het dodenvirus al in haar voeten, haar benen, op weg naar haar hart. Het kleine minuscule zaadje dat al gevoed was door de offers van Chris, Sunstar, Silis, Gao, Guar, Astyr en talloze anderen. Velen ervan leven niet meer, ze zijn overgegaan naar een andere dimensie. Als de dag van gisteren weet Sheira nog dat de silhouet van Nyoka de weergave liet beginnen. Leven ontmoet de dood en dat leek zich in haar lichaam af te spelen. Tussen de wereld in geel en blauw zat een streepje groen. Dat verdween en ze zag het Huis met brandende kaarsen in een pasteltint. Haar thuis.

In onbestemd grijs loopt ze verder. De leegte om haar heen kleurt langzaam rood.

In leven Alles is één, één is alles!

Tekening van Nyoka komt van Richard Schulten

Eve uit de Sterren

afronding van leven en dood; Alles is één en één is alles

Dit is de laatste deel van de Sheira Kronieken

geschreven door Regina Jansen

Tijdens het schrijven van dit deel verliet Kate, een oude en blinde kat die maar even bij mij mocht wonen, dit leven en daarom draag ik dit verhaal op aan haar.

Ik ga dood.

Mijn wereld is afgelopen.

De wereld is in beweging.

De wereld verandert, de tijd verandert en ook wij veranderen.

Er zal een opvolger komen, maar het leven gaat door en vernieuwt.

Er zal een opvolger komen, die hopelijk slaagt, een nieuw leven zal beginnen daar waar een ander leven zal eindigen, het oude vergeten.

Maar onze basis, ons thuis is en blijft altijd het Huis.

De aanwezigheid; gebouwd op kracht en wijsheid,  vele machten en vele krachten.

In enkele daarvan spelen wij een rol, een verbintenis die goed voor ons zorgt.

Het Huis heeft mij geroepen om een taak te vervullen. Het zal een ongebruikelijke taak zijn die onvervulbaar lijkt te zijn en dat misschien ook wel is.

Maar diep in mij zitten eigenschappen waar ik het bestaan niet van vermoed had. In donkere tijden kwamen ze tevoorschijn als lichtpuntjes die me door de donkere tijden heen hielpen. Mijn eigen kracht, eigen hart en eigen intuïtie die de weg hebben gewezen.

Als alles verloren lijkt dan bezit je alleen jezelf. En dan toon je of je wel of niet de kracht in jezelf bezit, of je wel of niet de juiste eigenschappen bezit.

In duisternis leer je pas jezelf kennen. Vrienden komen en vrienden gaan, maar als ze eenmaal in je hart wonen, dan is de vriendschap een geschenk.

Hart, verstand en gevoelens. helpen mij een eind op weg maar ik verlies, verloor mezelf in de dood.

Hij maakte haar compleet en gaf haar het gevoel een vrouw te zijn. Ze herinnert zich zijn kracht, zijn liefde voor haar en zijn warmte. De liefde tussen hun is er nog steeds en snel zal ze weer bij hem zijn. Verloren in gedachten, in de liefde blijft Sheira lang bij zijn graf. Cante Woniya heeft maar zo kort geleefd toch is hun liefde eeuwigdurend. Nog altijd, al is het lang geleden, ziet Sheira hem zoals hij was. Tot het laatst van zijn leven fonkelde hun liefde, zijn kracht en zijn warmte. Al die keren dat ze hebben gereisd, samen hebben gegeten, geslapen, gemediteerd. Zoveel samen. Ze heeft zo oneindig veel van hem geleerd….

Alles is zo vertrouwd, zo hetzelfde gebleven. Haar boek staat nog steeds op de standaard en de kandelaar met de kaars brandt nog steeds. Maar nu is het boek bijna volgeschreven. Nog enkele lege bladzijden zijn over. Ook dekaars is bijna opgebrand. De vlam heeft bijna geen kaars meer. Soms flakkert het onregelmatig en de vlam wordt dan kleiner en blauw. Sheira glimlacht, wetend dat ze zich ook zo voelt. Haar afscheid staat nu voor de deur. Met oneindige liefde streelt ze het boek waarin haar leven beschreven staat en kijkt naar de vlam. Dan zo stil en vol liefde verlaat ze het kleine kamertje en sluit de deur

Een nieuwe dag begint. Een flinke windbries strijkt over het land. De levensboom vol sluiers waarin het gezicht van Sheira te zien is verwelkomt de nieuwe dag. Boven op een der hoogste rotsen in Xion staat roerloos de gestalte van Yager Shayde. Alten verder ruist het Oneindige Water.

De twee zonnen zetten de horizon in gouden licht. Een nieuwe dag is begonnen.

Daarmee zijn we aan het eind gekomen van de Sheira Kronieken. Jarenlang woonde ze in mijn leven. Al is het even geleden dat ik dit verhaal schreef toch blijft Sheira en haar vrienden en vijanden in mijn gevoelssteen.

Mijn gastenboek is blij met uw bericht en natuurlijk kunt U mij altijd mailen.

“A star shone at the hour of our meeting.” JRR Tolkien