Hallo 2026, wat ga je me brengen?

21 februari

Drie weken is Luna Saranta bij me. Een fluffy kat uit Egypte. Mijn verjaardagscadeau van 2025. Het is niet altijd

makkelijk met de Egypte katten want er is sprake van Aktie-reactie. En daardoor beet Luna in mijn hand waardoor ik een

week niets kon doen met een opgezwollen hand. Ook de bezoek naar de dierenarts ging ff heftig want op weg naar de auto trapte hij het deurtje los.

gelukkig kon ik hem pakken en met geweld in de kattenvervoersbox doen. Die gebruik ik niet meer. Voortaan gaat Luna in de grote luchthaven box.

De Winter duurt voort. Al stijgen de temperaturen nu gelukkig wel. Als ik niet hoeft te werken is de sneeuw mooi. maar ik heb heel vaak in de ijzige kou (en dat is

nog niets vergeleken met bv Oekraine -oorlog) gewerkt en ik hou de temperatuur thuis

laag want stookkosten is duur.

Ik zou nog best wel wat katten willen hebben want er zijn zoveel (buitenland) die een goed huisje vinden en ik mis Kees nog zo erg. Ook ben ik nog niet gewend aan de

afwezigheid van Twinkel op mijn bank. Maar na twee maanden enorme kosten aan de dierenarts (Kees en drie gebitssaneringen) zit ik nu wel erg laag qua geld. En de drie Egypte katten

zijn wel drama queens zeg. Iedereen dacht dat de sirene ging toen ik met Rana naar de dierenarts ging. Cairo ontsprong de dans want die kan ik niet aanraken.

 Inmiddels al Maart. De lente komt en gaat. Mooi weer, koud en regen, hagel en wind.

Van alles wat.

Ondertussen bloeien de bollen en de treurwilgen hebben hun eerste blaadjes al die voor een mooie groene waas zorgen.

April

Oh wat heeft Duitsland mooie oude bomen. Ik ben er geweest. en ik wil er weer naar toe.

alleen de volgende keer de snelwegen vermijden want het is vile op file meestal door ongelukken.

Er staat al wat op bomentijd.nl

Nog niet alles want het kost even tijd om alles te sorteren.

Mijn hoofd is vol en leeg tegelijk. De ene helft zit nog in Engaland en de andere helft in Nederland.

Wat een reis. Ik heb er totaal meer dan 2000 kilometer gereden, het merendeel in Engeland. Zoveel gezien en  bewonderd. Nu zit ik thuis en probeer de hionderden misschien wel duizend foto's te bewerken. het was een rollercoast  en ik heb genoten. heel veel gelopen., Ontzettend moe en spierpijn en bedust. Wat een avontuur. Teveel gemist en te weinig gezien.

En inmiddels in deze warme dagen bezig geweest met een boek over mijn Engeland reizen. Dat wordt vervolgd.

Nu zit ik in deze warme dagen met tropische temperaturen even op de bank en er komt veel voorbij op Facebook wat ik allemaal hebt gemist. En dat is flink balen. Ook had ik meer door moeten zetten in Savernake Forest. Maar ook dat is makkelijk praten.

Ik voel mijn lichaam wel en na Engeland (en tijdens) heb ik ook last van mijn heup en rug.

Nu lijkt Engeland zo ver weg maar ik heb er toch een stukje Regina achtergelaten.

-------------

Alweer enkele weken geleden toen het net juni was ging ik met spoed naar de oogarts. Er werd gevreesd dat mijn hoornvlies los zou laten. Bleek een "onschuldige" glasvocht loslating te zijn. Ouderdom

Terwijl ik in de wachtkamer zat, na het inlog gebeuren, keek ik om me heen en zag allerlei mensen zitten.

Ouderdom. Ik heb er nu ook mee te maken. Van nu af aan beginnen de kwaaltjes en het is nu al goed te merken. Vorig jaar (en nu ook) rugpijn. vorig jaar ging ik door mijn rug heen en kon een paar dagen bijna niks. Omdraaien in bed, opstaan om naar de wc te gaan, een marteling.

Het begint. De aftakeling. Mijn huid word dunner en regelmatig zie ik een blauwe plek of bloeduitstorting en weet niet eens meer waar ik het van hebt. Meestal trouwens werk.

Nog bijna 5 jaar werken. Haal ik dat?

En dan? wat dan? rollator? regiotaxi? dagbesteding?

Nu al voel ik de muren van mijn geest dunner worden en de eerste scheurtjes zijn al zichtbaar. Wat ik denk en wil doen ben ik op de een op andere moment kwijt. het onregelmatige werk maakt het er ook niet beter op. als ik wakker wordt is het nadenken. wat voor dag is het? Moet ik werken? zo ja hoelaat.?

Zelf heb ik het idee dat ik op moet schieten met dromen waarmaken..

Ik heb werk in mijn ouderdom

Juli nu.

Het jaar is al half om. Hoe ouder je wordt

des te sneller het voorbij vliegt.

We hebben ontzettend warm weer gehad en het komt er nu weer aan. We smelten weer weg.
Vandaag naar Ampies Berg geweest. Daar was ik 9 of 10 jaar terug ook maar dan met iemand anders.

Een echtpaar heeft meer dan 1000 bloemen en planten in de tuin staan die (niet op zondag) opengesteld is en je betaalt er 5 euro voor die je in de brievenbus doet. het idee kwam van een Oostenrijkse vakantie, destijds.

Wat een werk moet dat geweest zijn. Een berg maken met veel watervallen en partijen en overal vlondertjes en bloemen planten. Tegen kerst schijnt het helemaal verlicht te zijn en voor je woning zie je al die mensen door de tuin lopen. En sommigen zullen niet betalen.

Misschien smokkelen ze zelfs een plantje of stekje mee.

Vind het indrukwekkend. Al die 1 jarigen en alle potplanten moeten de serre in, in de winter. Dan schijnt de berg van Ampie helemaal verlicht te zijn.

Ik hoor het de verkoper nog zeggen. U ontzorgt uzelf wanneer u deze lease fiets least. En het was heerlijk om een e-bike te hebben. Maar het leven verandert en de winkel waar ik de fiets leaste is dicht. Soms loopt het leven heel anders. Dat merkte de verkoper ook.

Maar de lease maatschappij stuurde geen mail over de veranderingen en waar je nu naar toe moet en een andere winkel nam de service over. Die zit alleen aan de andere kant van Nederland.

Natuurlijk weigert (doet ie om de 3 a  4 maanden) de trapondersteuning in vakantietijd. Ik had gehoopt dat ik het slim kon spelen door de sos dienst in te schakelen maar dat hielp niet. Ze maken het niet. Het is alleen t vervoer terug naar huis en eventueel de fiets bij de fietsenmaker brengen, en die zit aan de andere kant van Nederland.

En ik kon bijna 20 km terug trappen zonder ondersteuning in de vroege lente. Doordat ik geen emails krijg (wel iedere maand de afschrijving) had ik de oude sos hulpdienst informatie die niet meer in gebruik was.

Die verkoper aan de andere kant heeft nu maar 1 monteur. Dus maar afwachten totdat er tijd is om naar het oosten te komen.

Ik zat te kijken naar een nieuwe ebike maar onder de 2000 vind je niets. 3000 euro en meer vaak.

De fiets ontzorgt mij niet. Het bezorgt juist veel kopzorgen.

Eind juli

Eindelijk weer een nieuw boek uit:

Wat een werk, ik hoop dat ik wat meer rust krijg van het schrijven en de ideeen niet meer in mijn hoofd ploppen. Soms is het moeilijk om de grens tussen boek en mijn leven scherp te zien.

Mijn lichaam kraakt en piept van alle kanten. Het is duidelijk ouder aan het worden. Ook iets waar ik moeite mee hebt. Als werkende wordt er veel gevraagd en het gebeurt regelmatig dat ik na mijn werk een dutje doe. Vindt het best zwaar zo,

Veel vliegen nu in huis. Ik sla er tientallen dood en zie even later overal weer vliegen zitten. nu maar eerns alles dicht. Wel jammer want snachts koelde mijn flatje af.  Ik hoop dat het helpt. Dit is niet leuk meer

Mijn buurman is overleden en nu zijn ze bezig zijn flat te ontruimen. Er staat een grote container op het grasveld en daar gaat alles in. Ik keek erna en ziet zijn hele hebben en houden erin gaan. Natuurlijk zijn er mensen die er weer dingen uithalen en de container overhoop halen. Er staat inderdaad ook een leuke tafeltje (weet niet of die heel is want alles wordt erin gegooid) en ik zie een mensenleven verdwijnen. Dan kijk ik naar mijn dierbare spullen en weet dat het meeste ook de kraak ingaat. Ik heb niet veel bijzonders.

Zo verdwijnt een mensenleven. En ik volg. Wat hier staat is oude meuk. Als nabestaande moet je natuurlijk de flat zo snel mogelijk leeg hebben want om de huur door te betalen dat is nogal wat.

September

Wow

Op mijn verjaardag en de dagen daarna naar Duitsland geweest. Helemaal richting Poolse grens. En daar ontmoette ik de Iep van Putzar

Natuurlijk de Linde van Koningslutter en de Ivenache eichen. Maar ook Jembke was geweldig!

En de Linde van Bochenem. Een echte knokker. En veel meer. Het eerste hotel in Ottenstein was niets. Daarna ging het gelukkig een stuk beter qua hotels! Het zit erop. Ik ben weer aan het werk en de laatste bomen van de Duitsland toer worden nu op de bomenhomepage geplaatst.
Het viel mij meer dan 100 procent mee, rijden Duitsland in. Ik ken het alleen van de autobahn. Met zijn allen keihard rijden, dan op de rem trappen en dan flink gas erop. Waar ik reed was het rustig. Ik reed door piepkleine dorpjes en zeer rustige straten. En soms een oude boom (duitsland is vol oude eiken en lindebomen) tegenkomend.
Ik zag ook veel fruitbomen en lijsterbessen langs de weg. heel apart.
Waarom heeft Duitsland zo'n slechte naam? Door de oorlog. Ook in Engeland zag ik sporen van de tweede wereldoorlog, net als hier in de achthoek en Nederland en denk overal in Europa. En omdat de grensstreek hier niet zo mooi is. Vooral Emmerich kent verloedering. En wat je van de omgeving meekrijgt. Vooral als er gevoetbald gaat worden. Dan knallen ego's enorm op. De arrogantie ook.
Maar als je verder (een uur bv) Duitsland inrijdt zie je prachtige huizen en hele rustige dorpjes en het is er niet druk. Ik ken het alleen van file rijden (vliegveld Dusseldorf en autobahn werk)
Je vindt het vakantiegevoel als je de stilte opzoekt. Wel aub contant geld meenemen want Duitsland is niet zo van de pin.

29 september 2026

Mijn laatste vrije dag. Ik zit nog vol een bomenbezoek in Duitsland. Nog nooit geweten dat dit land vol enorme bomen zit. Veel kilomoeters gemaakt, veel bezocht en ook veel gemist Ik zit nog vol boom maar ben ook best moe. Mijn bomenhomepage wordt vrijwel dagelijks bijgewerkt. Ik vind het heerlijk om weer thusi te zijn, lekker in je eigen thuis maar zou ook graag weer op pad willen om nog meer bijzondere bomen te zien. Ik mis al steeds de eik op een parkeerplaats. De sfeer daar was geweldig en dan sta je tegenover een tijdloos wezen. Zo speciaal!

19 oktober

Mieke is helaas overleden. Ze was mijn enigste kat die een keer meeverhuisde.Of twee keer. Ooit als vriendin van Jennifer gekocht en dat hielp echt. Mieke had niets op met mensen. Ik vaak ook niet. Was ook altijd een heel gedoe voor een bezoek aan de dierenarts. Het bobbeltje tussen mijn linkervingers zijn nog altijd zichtbaar toen ze me beet omdat ze een ingegroeide nagel had. Geen idee hoe oud ze was? Misschien negen jaar? Geen idee wat ze had. Ze ging zich op het laatst meer en meer verstoppen maar ik zag haar een keer naar de kattenbak lopen en volgens mij at ze wel brokjes. Ze was slim, wist al vorodat ik het wist dat ze naar de dierenarts ging. In een opwelling besloot ik met zwart te eindigen. Ooit begon ik met een oude kat die Dumpie heette. Gedumpt omdat ze een blaasontsteking had. Door het gekras kon ik het oude adres nog lezen en jaren later had ik nog altijd zin om een baksteen door de ramen te gooien. Niet gedaan. Dat was Mara. Heel wijs. Inmiddels ben ik wel 35 of nog meer katten verder en dit is mijn laatste. Uit Roemenie. Waar ook Kees vandaan kwam. Kees de Superkat. Ze noemden haar Midnight en onderweg bedacht ik namen als Kira - Midnight Moon - Frida - Juweel. Ik heb al een Moon (Luna) en ze heeft een Juwelen vacht. Het werd toch Kira. Pas thuis zag ik hoe klein dit poesje was. Ze moet ongeveer twee jaar zijn. Net als Kees is ze heel aanhankelijk maar ze mist het zelfvertouwen die "veteraan" Kees wel had. Ze keert (twede dag nu, dus weinig van te zeggen) nog steeds terug naar de stoel in de gang, waar ze snel tevoorschijn komt als ik daar ben. Wat is ze klein!