|


Helaas ging het niet goed met Kitty.
Ik
hoorde een klap en daar lag ze dan, tegen de slaapkamerdeur en had
alles laten lopen. Haar pootje lag zo raar onder haar lichaam. Even
dacht ik dat ze dood was. Ik heb haar opgetilt en schoongemaakt en ze
kreeg lekkere dingen te eten die haar echt goed deden. Ondertussen was
ik aan het bellen want ik moest werken en de dierenarts werd ook gebeld
want ze had zo'n smak gemaakt.
Ik
ging met haar naar de dierenarts en kwam terug met een lege mand. Haar
niertjes waren zo klein, haar poten hadden een klap gehad en ze ademde
te snel.
Kitty 19 jaar.
19.5 jaar. Ik had haar 11/2 jaar. Nooit gedacht dat ze
het zo lang volhield.
Kitty
van Leeuwarden
Het dreunt nu nog na. Ik moet haar pagina nog
bijwerken.
28 januari
Inmiddels
zit de eerste maand er ook op. Ik eindigde met de verhuizing van deze
website en begon en eindigde januari met de bomenhomepage verhuizing.
Wat een werk. Ben er nu wel klaar mee. Ik wil weer andere dingen
oppakken in mijn drukke werkweek. Mijn harp bijvoorbeeld. Even een
pauze van de websites en andere dingen doen.
Deze homepage was een
paar dagen blacklisted trouwens.
Blacklisted for CAPTCHA_DOS_ALERT after 101 captcha requests
Raar

15
februari
Het
is al weken koud buiten. Vriezend weer.
Ik
ben nog bezig met 1 titelloze verhaal maar langzaam vormt zich een
optimistische verhaal voor het boek daarna. Daar wil ik een feelgood
boek van maken. Steeds weer zielige verhalen met dezelfde ingredienten.
Ligt wel een beetje in mijn stijl denk ik.
Begin
maart heb ik eindeljk het gevoel dat de lente begint. Heerlijk. De
laatste tijd lees ik niet maar schrijf. Ben nu met 2 verhalen bezig
(nouja eigenlijk een nieuw verhaal en laat de andere in de steek. ) Die
figuren leven zo in mij en ik zou best willen dat ik meer tijd had. Het
gevaar bestaat wel dat ik mijzelf teveel in die wereld verplaatst en
dan is het best moeilijk om weer terug te keren naar de werkelijke
wereld. Ook vaak geen zin in want het wordt wel steeds zwarter door
dreigementen van Amerika en Rusland. Vreselijk. Kan dit wel goed
aflopen?
Maar
ok. De lente komt eraan en eindelijk is de bittere kou een stuk minder
20
maart
Doel
bezocht in Belige. Binnenkort ook als urbex met meer foto's
Het
was onwerkelijk en prachtig en triest tegelijk. En er wonen er nog hier
en daar mensen. Prachtig weer. Wanneer het zou regenen is Doel erg
zielig. Helaas heeft ook de vernieling hier toegeslagen zodat alles
dicht zit.
En
het doet echt wat met je als je hier loopt.







30 April
En Anne als een nieuw boek uitgegeven. Het
is een dun boekje.

Ben nu bezig met 2 verhalen!
De
een is een uitdaging en pittig want ik schrijf op levens van een ander
persoon. Fouten sluipen er zo in al kijk en controleer je 2 of 3 keer.
Nu lekker vrij. Minivakantie. Heerlijk.
Inmiddels
eind mei
Mijn
reisje naar Engeland is al voorbij. Sycamore Gap was erg indrukwekkend
en ook de reden dat ik teveel heb gereden. En dan loop je naar de plek
waar de boom heeft gestaan. Heuvel op, steen voor steen, heuvel af.
Uitpuffen en uitkijkend over de eindeloze horizon. En dan sta je bij
het hekwerk om de gekapte boom. Als hij niet was gekapt had ik
schitterende foto's gehad. Ik hoorde die dag in mei dat de mensen
schuldig waren verklaard en pas in juli horen ze hun straf.
Je
staat daar echt met tranen in de ogen en snap die mensen niet.
14
juli... laat...
Morgen
volgens mij de strafbepaling van de daders..
En
Bijeengeplukt Boeket is nu uit.

Het was heel anders schrijven
maar ik ging er helemaal in mee, om meteeen doorstomend naar boek 2
Eind
Augustus
Ergens
in Egypte zit een vrouw die mishandelde paarden en ezels helpt. Nu
wordt ze mishandelt (via facebook kwam dit tot mij) en het doet me
beseffen dat vrouwen zo vaakniet meetellen. Ook in Nederland. Een
meisje is onlangs vermoord en het eerste werd gezegd dat ze maar niet
midden in de nacht naar huis moest fietsen. In Afganistan zijn vrouwen
niets waard. Wat een wereld. En alle goede draait de verkeerde kant op.
Op dierendag
komt deze (dunne) boekje uit.


druk bezig met schrijven en
mijn bomenhomepage over Engeland aan het bijwerken. Heerlijk.
Vorige maand deze urbex serie
gemaakt. Het witte paard Zelhem die binnenkort gesloopt gaat worden. Ik
had niet veel tijd en wilde nog terug gaan maar dat is er niet van
gekomen.

Kees Bucifer Kreeberg Calarasi
van Roemenie
Ongeveer 6 jaar oud, van Roemenie. Ik heb hem vandaag opgehaald via
Animals in Need.
Wat een schatje. Wat een lieverd. Wel heeft hij zeer scherpe nagels.
Hij is nu nog een Keesje, mager en lief. Maar binnenkort komen de
pondjes wel aan. En dit is een kat die zich meteen thuis voelt. Dat heb
ik lang niet gehad.



Dit jaar boek
nummer 4. Bloeiend Boeket
Wat heb ik
veel geschreven. Er zit nog wat in de pen maar ben ergens ook moe
geschreven. In een lager tempo ga ik door.
Helaas
is er veel veranderd waardoor mijn boek nu alleen bij print-on-demand
bookmundo is te krijgen. Als ik voor andere verkoopkanalen kies wordt
het boek meer dan 35 euro. Zo jammer dit.
6 december
Al
vanaf dinsdag is Kees er niet meer. Hij wilde of kon niet plassen na de
operatie van maandag de 1e waar al zijn tanden werd verwijderd omdat er
pus uit zijn mond kwam. Al zijn tanden en kiezen zaten los.
manmoedig doorstond hij deze ingreep. Hij bleef drie liedjes op de bak zitten zonder resultaat. Dus terug naar de dierenarts.
Daar
zou zijn blaas geledigd gaan worden met een katheter. Maar dat lukte
niet. Zijn blaas zat dicht, dus het werd operatief. Tijdens de echo zat
er nog iets niet goed. En daar begon ook nog het hartje raar te doen.
En ik zat thuis te hopen en proberen positief te denken dat hij steeds
aankwam en nog jong was. Ik kon de lege kattenvervoersbox terugnemen.
Er zat ook een foute bacterie in zijn buikje.
Jeetje
wat mis ik hem. Zo erg. Hij was de korst levende kat hier en ook de
duurste (ivm de dierenarts kosten) Ongeveer 6 jaar. En hij was zo
probleemloos. Zo aanhankelijk en had al vanaf dag 1 zijn plekje. Rana,
de kat uit Egypte zocht echt naar hem, dagen lang. Hij at graag en kon
de kilo's best gebruiken. Ook sprong hij op aanrecht met zijn kromme
achterpoot die echt scheef stond om van mijn eten te snoepen. En hij
kroop zo dicht tegen mij aan.
❤️We loved you for your whole life...❤️And now 💔...we miss you for the rest of ours..


|