|
gewoon
gelukkig zijn..
Dagboek 2007
Ik
ben liever de minste onder de mensen met mijn dromen en het verlangen
ze te
vervullen dan de grootste onder hen die zonder dromen en verlangen
zijn. Kahlil
Gibran.
Onderbroekenlol.
Een waslijn vol!
De
tijd
verandert door de jaren
wat
eens goed was
zonder
meer om te koesteren
te
bewaren
herinneringen
van weleer
De
aarde schrijft bomen als gedichten in de lucht. Wij vellen ze en maken
er papier
van om onze leegte op te boekstaven. K. Gibran
De
terugkeer geeft pas betekenis aan het vertrek
Bij
eb
schreef ik een regel op het strand
met
daarin heel mijn hart, heel mijn verstand
Bij
vloed keerde ik weer en hurkte neer
Niets
dan onwetendheid in het rulle zand. K. Gibran
Januari
10
Afgelopen
zaterdag was ik (voor de tweede keer in mijn leven) in het Anne
Frankhuis te
Amterdam, de eerste keer is alweer jaren! terug.
Het is
nog
steeds zo indrukwekkend. Snel ben ik langs de informatiegedeelte
gelopen om maar
bij het oude gedeelte te zijn waar Anne Frank jarenlang verbleef.
Nog
steeds zo
indrukwekkend!
Je
ziet het hele
oude behang, de keukenblok en de kamers.... en het oude wcpot die zo
mooi
beschilderd is...De steile, uitgesleten trapjes en je weet dat hier
mensen
gewoond hebben in hoop en vrees in de tweede wereldoorlog.
Helaas
waren de
ramen ondoorzichtig gemaakt zodat ik amper de kastanjeboom kon zien die
op
sterven na dood is en dit jaar al gekapt gaat worden.... Ik had daar zo
graag
een foto van willen maken.....
En ook
foto's
van het Anne Frank gedeelte maar dat was helaas niet toegestaan dus
maar een
paar foto's gekocht....
Je
wordt er echt
stil van als je daar loopt....
Op 23 Januari ben ik naar
het bos in Zeddam geweest. Brr wat koud. De donderdag daarvoor was er
een
heftige storm die de hele dag en avond duurde. Ik heb toen
gereden en dat
was echt niet leuk. Ontzettend veel schade en omgevallen bomen overal.
Ook in
het bos in Zeddam. Klauterend over boomstammen die over het pad lagen
bereikte
ik mijn houten vriendjes aan de kant van Zeddam. Gelukkig, diegene die
ik
bezocht heb, staan er nog.
Voornamelijk veel
omgevallen
grove dennen overal. En ik haaste me terug naar huis waar ik de hele
dag verder
koukleumend voor de kachel was te vinden....
Vrijdag
2 maart
Meestal
blijf ik
in de achterhoek rondrijden, lokale ritjes maar vandaag mocht ik naar
Arti in
Arnhem. Daar vinden oa bestralingen plaats.
Ik was
daar aan
het wachten en omdat mijn klanten een gesprek hadden met de doktor
duurde het
wel even en zo dook ik eerst de leesmap in en daarna ging ik de mensen
observeren. Veel taxichauffeurs en veel verpleegkundigen liepen er
rond.
Natuurlijk ook veel klanten en je zag het leven duidelijk getekend in
al die
gezichten. Veel leed ook. Want als je bij Arti komt, dan ben je goed
ziek.
Ik zag
mensen
die echt leefden en mensen die murw waren geslagen door het leven. Ik
werd
geconfronteerd met mijn eigen stervelijkheid. Zal ik ook zo ooit ziek
worden en
hoe zal ik sterven?
Eigenlijk
vind
ik dat veel mensen niet echt LEVEN! Ze worden voortgestuwd door de
maatschappij.
Eerst moet je aan allerlei regels voldoen en dat vind ik niet
makkelijk. Ik hoor
te werken anders is er geen geld. Dan op vrije dagen ben je thuis toch
aan het
poetsen want dan heb je er even tijd voor. En uiteindelijk komt er dan
kwaliteitswerk, hobby's en datgene wat je leuk vindt mag je gaan
doen.
En
toen ik daar
rond keek vond ik eigenlijk dat mensen rare wezens zijn. 
  
        
     
   
 
      
Tegenwoordig
lopen veel (de oudere jongere) mensen rond met flesjes water of
energiedrankjes.
De
adelaar vliegt alleen, de kraai in troepen. De dwaas heeft gezelschap
nodig, de
wijze eenzaamheid. Ruckhert.
Deze
foto heb
ik gisteren gemaakt
21
maart,
begin van de lente
Buiten
is het
nu koud en guur maar de hyacinten bloeien (die ruiken altijd zo lekker)
en de
narcissen staan er prachtig geel bij.
Sinds
mijn
vriend (gelukkig) ander werk heb moet hij vroeg opstaan. Zo rond vijven
gaat de
wekker meestal af en is hij een etmaal later thuis (waar ik dan vaak
weg ben
voor werk)
Dan
wordt ik
altijd wakker. Mijn wekker gaat zo kwart voor zeven af want dan moet de
oudste
naar school. Een uur later duik ik mijn bed vaak weer in om een paar
uurtjes
slaap te pakken. zo 4 keer per week heb ik late dienst waar ik op mijn
beurt
mijn vriend weer wakker maak als ik in bed kruip. Doordat ik vaak
wakker ben en
een onderbroken slaap heb komen de dromen opzetten. Veelal gaan ze over
mijn
werk (taxi) en veelal over auto's. Gisteren heb ik een boek gehaald
over dromen
bij de bieb maar daar staat de uitleg waar ik naar op zoek was er niet
bij.
Dromen
hebben
volgens mij iets te vertellen maar de boodschap is vaak zo onduidelijk
en erg cryptisch
verpakt. Vaak geen touw aan vast te knopen.
-
Henry
Bromel, Northern Exposure, The Big Kiss,
1991
Tijdens
de
kop koffie vroeg ik me af waar ik sta in het leven, hoe het gaat en wat
er meer
is achter de horizon. Na de koekjes maar eens een emmer sop
klaargemaakt en met
lekkere muziek op even rond geweest met poetsen. Morgen is er weer een
dag.
22
maart
Vannacht
gedroomd over mijn kat Max. Die is al weer 5 jaar dood....
Ik
droomde
dat hij binnenkwam en ik was echt blij om hem te zien. Hij keek me aan
met die
donkere masker van hem en ging slapen zoals hij zijn hele leven had
geslapen....
Mijn
droom
ging verder ... iets met verandering in het (een hele andere, ik droom
nooit
over de huizen die ik bewoond heb of nog in woon...) huis met mijn
vriend... Die
droom is vaag....
27 April
Met Fleur gaat het ook niet zo
goed. De oude kat van 15 tot 17 jaar die alweer een paar jaar bij ons
woont is
zo mager (en alles is goed volgens een dure rekening van de dierenarts)
maar ze
is ook zo suffig (dat komt ook door het mooie weer) en onoplettend. Als
ik haar
gisteren niet van de auto had afgehaald had ze mee naar het werk
gereden.
Truus is ouder. Ze ziet er
stukken
beter uit en ze geniet van de tuin. Daarbij is ze nog regelmatig op
pad. Ik weet
niet goed wat ik nu met Fleur moet doen. Ze is te goed nog (denk ik)
voor een
spuitje dierenarts maar als je haar ziet liggen zou je er geen cent
voor geven.
Daarom sta ik aan de kant en hou een waakzaam oogje op haar.
--Inmiddels
is
het nu 6 mei--
Toen
ik dit
bovenstaande schreef wist niet wat ik nu weet. Dat waakzaam oogje heb
ik
gehouden. De zondag daarvoor ~midden in de nacht~ na mijn dienst heb ik
haar nog
opgezocht waar ze op een wit zacht kleed lag. Ze reageerde nog goed en
even
bleef ik zitten bij haar in de tuinstoel en aaide haar. Daarna ging ik
naar
binnen toe om te slapen.
Fleur
heb ik op
maandag 30 april dood in de tuin gevonden.
zo te
zien heeft
ze niet veel geleden, ze lag er rustig bij maar ik mis haar en zal haar
nooit
vergeten.
De
eerste dagen
voelde ik me ook doods en die maandag 30 april vond ik een rotdag.
Moest nog
werken en was blij dat aan die lange dag een einde kwam.
Fleur
was 2,5
jaar bij ons.
Ook
in
de levenszee komen geen eeuwige rotsen voor
26
mei Dolly
Dots in Ahoy!
En
ik was
erbij!
Het
was echt
grandioos.
De
Dolly Dots
vlammen!
Vanaf
de
eerste tonen tot de laatste was het swingen en meezingen geblazen. De
hele zaal
deed mee.
    
Juli
Eendjes
in zeeën
van tijd
Jaar
1992: Bijna
30000 eendjes en andere badspeeltjes gaan in een Pacifische strom
verloren.
1995:
Ca
10duizend eendjes drijven richting Alaska. Ongeveer 19000 gaan
zuidwaarts
richting Indonesië, Australië en Zuid Amerika. Een deel komt in poolzee
terecht en komen in het ijs.De ijseendjes bereiken in 2000 de
Noordelijke IJszee
en het ijs smelt. In 2003 zijn ze gesignaleerd lands de NoordAmerkaanse
kust. In
2007 gaat de eendjes richting Britse Eilanden en die eendjes die
inmiddels wit
zijn geworden hebben dan een reis van 27.000 kilometer opzitten.
7
Augustus
Ben
nu een dikke week vrij (vakantie) en opeens slaat de luiheid toe.
Computeren
en een beetje lezen en niet zo veel doen. Dat zijn de dagen die ik nu
vul.
Hoop
toch dat ik wat actiever wordt :-)
10
September
De afgelopen week heb ik mijn homepage
veranderd. Ik hoop dat je het leuk vindt.
Het is alweer 4 jaar geleden dat Loes
overleed als gevolg van een autoongeluk. Loes was een hele lieve poes
die ik uit
de opvang haalde samen met haar zusje Floor die eerder de dood op de
weg vond.
Vooral Loes vond het helemaal niet leuk om met mij mee te gaan. Ze
moest echt
met dwang in een klein reiskooitje. Floor was makkelijker in de omgang.
Het was
zo leuk te zien hoe de zusjes samen leefden in een wereld van andere
katten, een
hond en caviaas. Ze genoten echt. Na de dood van Floor werd Loes
huiselijker en
lag ze veel op echte poezenplekken. Goh alweer 4 jaar dood. Ze zou nu
rond de 14
jaar zijn....
14 september
Nog nooit gedacht
dat het zo snel zou gaan maar gisterenavond, notabene tijdens mijn
dienst heb ik
Truus moeten inslapen. Weet je dat ik niet eens weet hoe oud ze nu
precies was?
Tja, dat krijg je met asielkatten. 16 jaar??? ouder??? Niet veel jonger!
Truus was mijn
link
naar al die katten en honden die ik had. Ik nam haar in 2001. Wat een
kat. Wat
een dame was ze en dat bleef ze ook op het laatst want ze wilde niet
dood.
In haar
"jonge" jaren was ze wereldkampioen muizenvanger en dat was waar ik
toen woonde ook erg hard nodig. Die plaats was vergeven van de muizen.
Ze ging
in Zeddam (mijn vorige woonplaats, waar deze foto ook genomen was)
lekker haar
gang. Heel wat avontuurtjes heeft ze beleefd en Truus was zo
streetwise!
Truus lag hier in
Terborg erg graag in de tuin.
Vermoedelijke
doodsoorzaak: trombose. Gisterenavond was ze verlamd achter en in mijn
pauze heb
ik haar in laten slapen. En dan rij je later rond om mensen te
vervoeren en je
hart huilt want oh wat hou ik van die kat. Zakdoeken zijn niet aan te
slepen.
en over een half
uur
rij ik weer en ik weet dat dit een rotdag gaat worden. Zeer weinig
slaap, zeer
verdrietig en al die mensen die klagen over het weer en de slechte
zomer.
En Truus genoot
van
de zomer. Gisteren heb ik haar nog lekker vlees gegeven en lag ze op de
bank
toen ik rond 15.30 naar het werk ging en nu .....
Truus een zeer
speciale kat!
14
Oktober,
3 uur 'snachts
Ben
nu
nachttaxi aan het rijden. Ik werk niet meer voor een bep. taxibedrijf
in
Doetinchem. Heb nu parttime werk weer en zoek er nog iets bij want ik
moet
(helaas) iets van 40 uur hebben.
Het
zijn
rare tijden. Truus dood. Even vlak daarom mijn grijze lieve cavia dood.
Geen
werk.Ander werk..
Hoewel
de
dood van Truus me erg aangrijpt ben ik op zoek naar een andere kat. Ik
had wat
stumpertjes op het oog maar de een wordt niet meer geplaatst en de
ander is
geplaatst.
Ik
voel me
een beetje raar in het leven staan. In korte tijd is er veel
veranderd....
Minimaal
1x
per week ga ik het bos in en ik heb het hard nodig. Het is herfst nou!
Begin
november
In
een
tijdsbestek van 2 weken zijn we 3 caviaas kwijt geraakt. Ze zijn
verdwenen.
Simpelweg verdwenen.
Eerst
was
het gissen maar ik denk toch dat er een bunzing of een marter de
oorzaak is.
Ik
heb nog
1 cavia die altijd losloopt in de tuin en altijd wanneer ie wou het
caviagedeelte in ging.
Dit
weekend ruim ik het caviagedeelte op en volgend jaar maar eens zien hoe
ik dit
roofdiervrij kan maken. Weet je soms lijkt het zo leuk om een stuk van
je tuin
af te zetten en daar caafs in te doen. Is ook zo maar soms wordt je
geconfronteerd met dingen die je niet voorzag. Dat had ik en als je
'smorgens
vroeg de caviaas van eten voorziet en je ziet er maar 1tje of
geeneentje dan
denk je echt dat je gek ben.Alles ziet er normaal uit, geen omgevallen
hokjes en
geen bloed of zo. Ze waren zo verdwenen. En dan woon je in een woonwijk
~~~~~~~
Vannacht
gewerkt. Moe en gedesoriënteerd. Ik heb veel uren gedraaid en hoewel ik
vind
dat ik het allemaal maar moet kunnen lukt het toch niet. Op een gegeven
moment
was ik zo moe dat ik bijna achter het stuur in slaap viel. Gelukkig
sprongen de
engelen bij en heb ik de lange rit tot een goed eind gebracht maar de
volgende
keer moet ik dat niet meer doen. Ik wil niet zo lang meer achtereen
werken. Ben
ook al 44. Je leert het meest met een confrontatie met jezelf!
We
hebben
er een kat bij. Santi. 6 jaar en meer dan een jaar in het asiel.
We
moeten
nog aan elkaar wennen en Santi vindt mijn katten maar niets. Helaas heb
ik geen
goede foto van haar. Ze is zwart en dan is het moeilijk om een foto te
maken.
Wordt vervolgd.
groetjes
~December
2007~
Door
verandering van provider en de verhuizing van deze homepage was ik een
paar
weken offline. Terugkomen was niet makkelijk. Maar ik ben er weer!
Wordt
vervolgd
in het dagboek van 2008!
| 
