Dagboek 2018....

 

 
 

 

En opeens heb ik weer zin in een dagboek voor 2018. Ik ben benieuwd hoe dit ingevuld gaat worden.

2018 is begonnen......

vijf januari

Eerlijk gezegd ben ik al dagen bezig om te kijken of er een nieuwe kat bij kan komen. Ik heb wel wat kneusjes op het oog... oudere katten die het niet getroffen hebben.  Ben benieuwd wie het gaat worden. Wie hierbij komt wonen. Er zijn zoveel schatjes op de wereld. Met de aanwezige katten gaat het goed. Ze gaan allemaal hun eigen gang en krijgen hun deel of knuffels. Mijn heerlijke kattenfamilie.  Ook druk bezig met het uitzoeken van een aantal cd's en speciale opname van ABBA. Die zijn echt oud, meeste van beginjaren internet die er tocn heel anders uitzag. ff beetje opruimen en een ander plezier doen. Mijn muzieksmaak verandert maar mijn liefde voor ABBA blijft bestaan.

19 januari

Gisteren ben ik naar Dordrecht afgereist voor een oude, dove kat Thea. Onderweg zag ik afgeknapte bomen en een bus met aanhanger op de kop op de snelweg bij Arnhem. Vele reclame en spandoeken scheurden door de wind en ik ging daar door een code rood storm naar Dordrecht. Daar in het asiel wachtte een geschenk. Thea. Een zwerver schildpad kat. 

Wat een lieverd. Ik gunde mezelf weinig tijd omdat ik al zag dat ik in een file op de terugweg (iedereen voor afslag A27 stond op A15 in de file) terecht zou komen. Met Thea naast mij weer terug. En zeker een uur in de file. Tja. Thea moest en geduldig zat ze in de smerige kattenvervoer bak ruim drie uur voordat we thuis waren. Wat een schat is die kat. Mijn geluksklavertjes is weer compleet.

 Na veel werken wilde ik dolgraag mijn bomenvriendjes bezoeken en begin maart deed ik dat ook. Dat is echt lang geleden, zo in mijn eentje erop uit.  En er is zoveel uit te kiezen, welke richting ik ook uitga er zijn altijd bomen die ik dan niet bezoek.  Zo langzamerderhand voelde ik de stress wegglijden en kwam in de bomenmood. Ff geen mensen om me heen maar alleen groen en bomen. Totdat ik eerst iemand kwam met de hond die over het weer begon. Ik zat lekker bij de dikke boom van Laren in het zonnetje.  Na een minuut liep ik verder en bij een stop om een boom te fotograveren kwam een mannetje aan (kleiner dan ik) die ik al eerder zag en stopte waar ik stopte en begon te lopen waar ik weer verder ging. En ja hoor, hij begon een praatje over dat de storm zoveel bomen had neergehaald en hij vond het goed dat ze snel gekapt zouden worden. Ik zei niets terug. Zijn ogen op mijn borsten gericht. Tja wat ik ervan vond. Ik antwoorde; eigenlijk maakt het u niets uit wat ik ervan vind , u wilt seks. Hij keek nogmaals en liep toen door. Lozer dacht ik en na een aarzeling heb ik deze foto van hem gemaakt. Een klein mannetje onder de  grote bomen, 

30 maart

Soms is het nodig om je zicht te verruimen. Eens kijken  hoe het aan de horizon is, of eens van bovenaf het leven gaan bekijken. Dat heb ik vandaag gedaan.

Maar thuiskomst is zo belangrijk en voor mijn katten ben ik hun leven, hun zon . Tijdens het bewerken van de foto's  was ik omringd en ze hinderden mijn werkzaamheden.

 Pure geluk.
oud zevenaar

Helaas is Sita er niet meer. Mijn grote knuffelkat heb ik door zijn kattenaids in moeten laten slapen. Ik mis hem heel erg. 

Op 29 mei vond ik de bruine cavia (minimaal 4 jaar oud) dood. Ik heb haar volwassen gekocht in een dierenwinkel. Ze was zo bang. Duurde lang voordat ze zich niet meer verstopte. Nu heb ik drie caviaas en drie katten. Allemaal oud. Vond haar altijd mooi . He jammer. Ik kreeg haar niet meer aan het eten en dan is het einde van de cavia. Vind het hok nu kaal 

Iedere keer wanneer ik de wereld in andere kleuren ziet, zet dit lied me op Moeder Aarde met de juiste kleuren: 

Jelke van Houten uit de film Jackie!

 
 

 



 


 

 

 

 

From Jaguarwoman