Toen ik Loes en Floor (het zijn zusjes) haalde in Leeuwarden wilde Loes helemaal niet mee. Gelukkig vond ze het bij mij naar haar zin.

Floor en Loes hebben heerlijk gespeeld samen. Aten samen en doen alles wat zusjes doen samen. Waar de een was was de ander ook. Ze waren druk bezig met het inhalen van alles. Toen ik Floor miste vroeg ik aan Loes waar ze was en Loes kwam op dat moment bij me om hetzelfde te vragen. Na de dood van Floor veranderde Loes. Ze was alleen en eenzaam. Ze ging vaak bij haar plekje tegen de kachel aan liggen en was meer binnenhuis. Wanneer ik 's avonds de hond uitliet kwam Loes altijd over de straat rennen waarbij ik mijn hart altijd vasthield en liep luid miauwend mee. Loes werd echt een theemuts en het was zo'n schatje. Wanneer ik een boek las lag ze gezellig bij mij op de bank. Haar vacht was zo zacht...

Na een paar dagen ziekenhuis kwam ik thuis in 2003 en ik miste haar. Ik was herstellende en liep in het begin niet veel. Op 12 september kon ik pas weer een eindje lopen met de hond en ik hoorde van de overburen dat Loes overreden was (net als haar zusje een paar jaar daarvoor) en in de vuilnisbak was beland. Loes was dood. 

Loes and Floor where sisters. When I took them they where so busy with eating, playing, discovering and sleeping. When you saw the one the other wasnt far away. Floor died on the street and Loes changed, missing her sister. 

Loes seeks company while I was reading a book. She walked with me at night for the last walk with the dog. I must say she ran across the street often. She talked a lot while we let the dog out. Loes was a cozy and wonderful cat. A real sweetheart. 

When I came home from the hospital Loes wasnt there. She always was. It took me 3 days later to found out she was hit by a car on the street and thrown away by the garbage. 

I still remember how soft her fur is...